Kanaatimce...

Öğretmen

Şûle Ural

24.11.2022 - İzmir

Çok küçüğüm minik yüreğim
Annemden ayrıldım sana sığındım
Burası yabancı çok korktum birden
Sarıl kucakla tut ellerimden
Yollar çok uzak gücüm yetmiyor
Kocaman binada yolum gitmiyor
Kalem nedir defteri bilmem
Oyunu bırakıp sıraya girmem
Gözlerim sendedir tut ellerimden
İlk derste çok korktum yanıma geldin
Akan burnumu gözümü sildin
Öyle sıcaktın ki bir seni bildim
Gözüm gözüne değdi tut ellerimden
Sonradan öğrendim annem söyledi
Ben senin öğrencin sen öğretmenmişsin
Gözün gözüme değdi sevgini bildim
Kalem nasıl tutulur öğretir misin?
Seninle bildim bütün harfleri
Müzikle öğrettin sen alfabemi
Oyunda hopladım saymayı bildim
Okulu sayıkladım sabahı bildim
Seni görmek için yol gözlüyorum
En güzel öğretmen benim diyorum
Başardım her dersi sen sarıl diye
Seni seviyorum tut ellerimden
Bak artık kocaman oldum
Diploma üstüne diploma aldım
Her seferinde haberler saldım
Gözünde kıvılcım çakar öğretmenim
Bilirim bizleri ben gibi sevdin
Göğsüne bizden madalya dizdin
Gururumuz her zaman sendin
Varlığın bize ödül öğretmenim
Yaşımız kaç olsa yine küçüğüz
Sen varsan vallahi büyüyemeyiz
Her bayram eşikte sıra bekleriz
El öper temenna eder seni dileriz
Seninle gelişir büyürüm ben
Bırakma beni tut ellerimden
İnsan yetiştiren bir insan o bak!
İlim kurtarır insanı ancak
Bir nefes bir gönül sevgilidirler
Her zaman ipi göğüsler birincidirler
En önde koşuyor dalgalandırarak
BAYRAKTIR ÖĞRETMEN ELBETTE BAYRAK!!