Kanaatimce...

Yolculuk..

Şûle Ural

14.07.2019 - İzmir

Bir tohum toprağa düştüğünde, öncesi yoksa..

Çimlenmeye, dal dal olup yükselmeye..Kendine güvenip tomurcuklanmaya başlar , hele de çiçek açıp mis kokular yayarsa..

İnsanoğlu da , aynı çiçek gibi yol alır..

Eşimin çocukluk, benimse kırk yıllık arkadaşımız Kemal Ünlü, Hakka yürüdü..

Aynı gün "Güneş Çocuğum" ilk göz aydınlığım Ömer'i İzmir Urla'daki birliğine teslim edeceğiz..

Allah iki zıddı beraber yaratmış ya, öyle..

Sabah yola koyulduk, öğlen vakti ,torunumuzu teslim ettik..

Zaman kaybetmeden geri döndük, doğru aile dostumuzun bulunduğu camiye girdik..

Cami avlusu kalabalık,( artık isim geçerli olmadığı için) cenaze caminin giriş kapısının hemen yanına konmuş, bir akrabası nöbet tutuyor.. Yanına gittik, dualarla helalleştik..

Bir an, o kalabalık, uğultu silindi sanki .

Rabbinin önünde, dünyayla ahiret kapısının eşiğinde, kıyamda bekleyen bir kul vardı..

O kadar kalabalığın içinde, tek başına, çaresiz, ümitle, sessizce bekleyen çağırılan kul..

Etrafında insanlar, hareket eden bir sürü şey..Bir hazin sessizlik..

Bir zaman sonra, biz de o eşikte bekleyeceğiz. Allah'ım, utandırma..

Cenaze namazının ardından bir koşturmaca, herkes arabalara.. Kısa sürede bir konvoy oluştu, Balçovadan Buca yeni mezarlığına uzun bir yolculuktan sonra vardık..

Kardeşime yakışır, dünyanın sıkıntılarını bu manzaralı yerde unutur mu ki..

Mezarlık yeni, mezarlar yeni .Bizim tokiler gibi, bir gömülene ikincisi bedava. Apartman tipi..

İki oğlu, görevlerini yerine getiriyor.. Kızı perişan..Bakmamaya çalışsam da, annemi izlediğim gibi , Kemal kardeşimi de izledim..

O gün her iki âlemi gözler gibiydim. Müthiş bir telaş vardı.

Bir an önce toprağa teslim etmek isteyenlerle, bir tümsekte , okuyan hocanın artık kanıksadığı bu telaşa bakışı..Bir yandan okuyup tekbir getiriyor, diğer yandan sırada bekleyen diğer cenaze sahiplerini, mimikleri ve el kol hareketiyle yönlendiriyor..

Bütün bunlar olurken, melekût âleminde neler oluyordur?..

Toprağın altı mı, yoksa üstü mü telaşta olan?..

Cenazeyi defnetmeye çalışanların çabası nedir?..Yolcunun varacağı menzil nasıldır?..

Nedir, o an..Nedir olan?.. Bir an ,zaman- mekân ilişkisi duruyor, başım dönüyor..Nedir zamandan, zamansızlığa geçiş..Alış- veriş?.. Göğsüm daralıyor, nedir bu sırlı yolculuk?..

Ümitle, ümitsizlik arasındaki çırpınış.. Ortalık toz, duman..

Dünyaya ağlayarak gelen biz, giderken ağlayan yakınlarımız..

Kızgınlıktan mı ağlıyorlar..Yoksa onları çok mu sevdik..

Su yerine sevgi, ekmek yerine kalp mi verdik ..

Bizi çok mu sevdiler..

Biz, kendimizi her şeyden çok mu sevdik..

Nefsimizi Kâbe yapıp, kendimizi tavaf mı ettik..

Ya biz neydik te , arkamızdan bu kadar gözyaşı döküldü..

Yaptıklarına mı, yoksa yapmadıklarına mı ağlıyorlar..

Toz duman dağıldı, yiten gitti, kabir örtüldü..

O gün biz Allah'ın ayetlerini izledik..

Sabah bir genci hayata, ikindide bir ademi ahirete yolculadık..

Güneş çocuğum Ömer'e hayırlı bir ömür, Kemal Ünlü kardeşime rahmet diliyorum. (13.5.2019)

Hepimizin, hepinizin ahirete intikal etmiş yakınlarına rahmet diliyorum, menzilleri mübarek, mekanları cennet olsun..

Selamlarımla..